ALIMLI

Orta Türkçede "Alımlu" şekliyle bulunan kelime, bu dönemde "Alacaklı" anlamında kullanılırdı.
15. yy sanatçılarından İbni Arapşah Ahmet'in Tefsir-i Ebilleys Tercümesi adlı eserinde sözcük "Alacaklı" anlamıyla geçer:

"Ol borçlu kişi alımlu (آلملو) katında eminlerden olsa..."
(O borçlu kişi, alacaklı katında güvenilir olanlardan olsa...)

"Alımlu>Alımlı" düzleminde fono-semantik başkalaşmaya uğrayan kelimenin günümüzde "Alımı olan, çekici, cazibeli, albenili, cazip, cazibedâr" temel anlamları sıfat olarak kullanılır. Bunun yanında ağızlarda "Alıngan, onurlu; çalımlı, gururlu" anlamları da yaşar.